Przejdź do treści
22 badania, 5 błędów

Czy nauka z fiszek
jest skuteczna?

Tak, o ile każda fiszka zmusza cię do przypomnienia sobie odpowiedzi i wraca w coraz dłuższych odstępach. W 22 badaniach celowej nauki słówek, m.in. z fiszek i list słów, uczący się zaraz po nauce pamiętali znaczenie 60% słów docelowych, a w późniejszych testach 39% (Webb, Yanagisawa & Uchihara, 2020); słowa spotkane tylko przy czytaniu lub słuchaniu zostawały w głowie w 6–17% (Webb, Uchihara & Yanagisawa, 2023). Resztę rozstrzyga sposób użycia: studenci, którzy przestali sprawdzać się z par, które już znali, tydzień później pamiętali około jednej trzeciej z nich, a ci, którzy sprawdzali się dalej, 80% (Karpicke & Roediger, 2008).

Każda liczba ma źródło na dole strony

Fiszka ze słowem na ekranie iPhone’a w chwili otwarcia zablokowanej aplikacji

Co naprawdę zmierzyły badania nad fiszkami

To pytanie sprawdzano wprost, najczęściej na parach słów: obce słowo z jednej strony, jego znaczenie z drugiej. Sześć badań poniżej albo łączy dziesiątki eksperymentów, albo zmienia jedną rzecz w sposobie korzystania z fiszek i mierzy, ile zostaje w pamięci po kilku dniach.

Pierwsze dwa wiersze czytaj razem. To najbliższe bezpośredniemu porównaniu, jakie ma nauka: celowa nauka wybranych słów kontra łapanie słów z tego, co się czyta i słyszy.

Sześć badań nad nauką słówek z fiszek: schemat, próba i zmierzony wynik
Co sprawdzanoBadanie i próbaZmierzony wynik
Celowa nauka słówek: fiszki, listy słów, pisanie, uzupełnianie lukWebb, Yanagisawa & Uchihara (2020): metaanaliza, 22 badania, 100 wielkości efektuPrzypomnienie znaczenia: 60,1% od razu, 39,4% w późniejszych testach; samodzielne podanie słowa: 58,5%, potem 25,1%
Łapanie nowych słów przy czytaniu, słuchaniu lub oglądaniuWebb, Uchihara & Yanagisawa (2023): metaanaliza, 24 badania, 2 771 uczestników9–18% słów docelowych od razu, 6–17% w późniejszych testach; samo oglądanie 7%
Dalsze sprawdzanie par po pierwszym poprawnym przypomnieniu albo wyłączenie ich ze sprawdzaniaKarpicke & Roediger (2008): 40 par słów suahili–angielski, test końcowy po tygodniuOkoło 80% zapamiętanych przy powtarzanym sprawdzaniu; 36% i 33%, gdy pary wyłączano ze sprawdzania, nawet przy ponownym czytaniu
Jedna duża talia kontra cztery małe i kontra wkuwanie narazKornell (2009): trzy eksperymenty, angielskie pary słów na poziomie GRERozłożenie w czasie wygrało z nauką naraz u 90% uczestników; po pierwszej sesji 72% uważało, że lepiej zadziałała nauka naraz
Ćwiczenie rozłożone w czasie kontra skumulowane w nauce drugiego językaKim & Webb (2022): metaanaliza, 48 eksperymentów, 3 411 uczących sięŚrednia do dużej korzyść z rozłożenia; dłuższe odstępy wygrywały z krótszymi w późniejszych testach; stałe i rosnące odstępy wypadły równie dobrze
Pozwolenie uczącym się odkładać fiszki, które uważają za opanowaneKornell & Bjork (2008): cztery eksperymenty z fiszkamiOdkładanie fiszek miało niewielki, ale konsekwentnie negatywny wpływ na naukę

Pierwsze dwa wiersze to nie wyścig na równych warunkach. Eksperymenty z celową nauką sprawdzają niewielki zestaw słów docelowych krótko po nauce; badania nad nauką mimochodem liczą słowa złapane z tekstu, który nie był wokół nich zbudowany. Różnica jest na tyle duża, że pokazuje kierunek dowodów, ale traktuj ją jako kierunek, nie dokładny stosunek.

Trzy przekonania o fiszkach

Większość sporów o fiszki dotyczy jednego z trzech twierdzeń. Jedno jest fałszywe, jedno zbyt uproszczone, a jedno prawdziwe, ale pomija to, co decyduje, jaką wiedzę o słowie ostatecznie masz.

  • Fałsz: „fiszki to bezmyślne wkuwanie, które nie zostaje w głowie”. W późniejszych testach uczący się wciąż pamiętali znaczenie 39,4% celowo uczonych słów, kilka razy więcej niż 6–17% łapanych z materiału według metaanalizy nauki mimochodem. Fiszka nie nauczy, jak słowo zachowuje się w zdaniu: kolokacji, rejestru, gramatyki. To daje czytanie i słuchanie, więc fiszki i materiał językowy wykonują różne zadania, a nie konkurują o to samo.
  • Uproszczenie: „każdy sposób na fiszki działa”. Zależnie od ćwiczenia natychmiastowy przyrost wahał się od 18,4% do 77,0% (Webb, Yanagisawa & Uchihara, 2020), a przypominanie formy słowa spadało z 58,5% do 25,1% w późniejszym teście. Wyłączanie par ze sprawdzania po pierwszym poprawnym przypomnieniu obniżyło wynik po tygodniu z około 80% do 33–36% (Karpicke & Roediger, 2008). Metoda jest w porządku; większość nawyków wokół niej nie.
  • Prawda, ale niepełna: „to powtórki w odstępach sprawiają, że fiszki działają”. Rozłożenie w czasie ma średni do dużego efekt w nauce drugiego języka (Kim & Webb, 2022). Ale odstępy nie wybierają kierunku fiszki. Japońscy uczniowie angielskiego, którzy ćwiczyli podawanie angielskiego słowa, zyskali więcej w pisowni, składni i znaczeniu niż ci, którzy je tylko rozpoznawali; rozpoznawanie wygrało jedynie w rozpoznawaniu znaczenia (Webb, 2009).

Dlaczego rozumiesz słowa, których nie umiesz powiedzieć, i co z tym zrobić: słownictwo czynne i bierne.

Pięć błędów w nauce z fiszek i co pokazały badania

Każdy wiersz poniżej to nawyk, który zmierzono w badaniach. W większości przypadków uczący się miał wrażenie, że nawyk działa, podczas gdy obniżał on wynik po tygodniu.

Pięć częstych nawyków przy fiszkach, badanie, które zmierzyło każdy z nich, i zmiana, która go naprawia
NawykCo wykazało badanieCo robić zamiast tego
Odkładanie fiszki po pierwszej poprawnej odpowiedziPary wyłączone ze sprawdzania: po tygodniu około jednej trzeciej, wobec 80% przy powtarzanym sprawdzaniu (Karpicke & Roediger, 2008); pozwolenie na odkładanie fiszek „opanowanych” lekko, ale konsekwentnie szkodziło nauce w czterech eksperymentach (Kornell & Bjork, 2008)Zostaw fiszkę w obiegu i wydłużaj odstęp za każdym razem, gdy odpowiesz dobrze
Przerabianie małej talii w kółko podczas jednego posiedzeniaCztery małe talie przegrały z jedną dużą u 90% uczących się (Kornell, 2009); przy takich samych odstępach sama wielkość talii niewiele zmieniała (Nakata & Webb, 2016)Pilnuj odstępu między dwoma pokazami tej samej fiszki, a nie wielkości stosu
Wkuwanie wieczorem przed sprawdzianemRozłożenie w czasie wygrało z wkuwaniem w ostatni dzień u Kornella (2009); dłuższe odstępy wygrywały z krótszymi w późniejszych testach w 48 eksperymentach (Kim & Webb, 2022)Rozłóż tę samą liczbę powtórek na dni, które masz
Odwracanie fiszki przed próbą odpowiedziPróby przypomnienia, a nie ponowne czytanie, dały te 80% (Karpicke & Roediger, 2008); samosprawdzanie to jedna z dwóch na dziesięć technik ocenionych jako bardzo użyteczne (Dunlosky et al., 2013)Najpierw powiedz lub wpisz odpowiedź, potem odwróć fiszkę
Zawsze tylko od obcego słowa do znaczeniaPodawanie słowa dało większe przyrosty w większej liczbie rodzajów wiedzy o słowie niż rozpoznawanie (Webb, 2009); podawanie formy spadło do 25,1% w późniejszych testach (Webb, Yanagisawa & Uchihara, 2020)Dodaj odwrotny kierunek dla słów, które chcesz mówić lub pisać, najlepiej z wpisywaniem

Co wyznacza odstępy między powtórkami i jak szybko powinny rosnąć: jak często powtarzać słówka?

Dlaczego fiszki działają, choć wydaje się, że nie

Fiszka działa, bo samo odpowiadanie jest momentem nauki. W eksperymencie Karpicke’a i Roedigera (2008) każda grupa osiągała podczas nauki niemal maksymalny wynik, więc krzywe uczenia się wyglądały identycznie. Różnica wyszła tydzień później i zależała od jednej zmiennej: czy para była dalej przywoływana po pierwszym poprawnym przypomnieniu. Ponowne przeczytanie odpowiedzi tego nie nadrabiało.

Haczyk w tym, że uczący się tego nie czują. We wszystkich czterech warunkach studenci przewidywali, że zapamiętają mniej więcej połowę par, niezależnie od tego, co robili. U Kornella (2009) 72% po pierwszej sesji uznało naukę naraz za skuteczniejszą, choć rozłożenie w czasie wygrało u 90% z nich. Ankieta wśród 374 studentów pokazała, że rozumieli wartość ćwiczenia aż do poprawnej odpowiedzi, ale dłuższych odstępów między powtórkami ani nie stosowali, ani nie rozumieli (Wissman, Rawson & Pyc, 2012). Nawyk, który wydaje się produktywny – mała talia, aż każda fiszka będzie łatwa – wypada w testach najgorzej.

Dlatego przeglądy technik uczenia się oceniają tę metodę wysoko, gdy jest stosowana właściwie. Dunlosky i współpracownicy (2013) ocenili dziesięć technik nauki i tylko dwóm przyznali wysoką użyteczność: samosprawdzaniu i nauce rozłożonej w czasie. Fiszka, na którą odpowiadasz przed odwróceniem i która wraca w coraz dłuższych odstępach, jest obiema naraz.

Jak ułożyć fiszki pod swój cel

Właściwa fiszka zależy od tego, do czego potrzebujesz słowa. Zrozumieć film i powiedzieć słowo w rozmowie to różne umiejętności, a badania pokazują, że fiszki trenują głównie ten kierunek, który ćwiczysz.

Jeśli masz czas tylko na jedną zmianę, dodaj krok przypomnienia przed każdym odwróceniem. Kosztuje sekundę na fiszkę i to właśnie zmienna stojąca za tymi 80%.

Cztery cele, pasujący do każdego format fiszki i dowody za nim
CelFormat fiszkiDlaczego
Rozumieć słowa przy czytaniu i słuchaniuNajpierw obce słowo; przypomnij sobie znaczenie przed odwróceniemĆwiczenie rozpoznawania dało największy przyrost w rozpoznawaniu znaczenia (Webb, 2009)
Samemu mówić i pisać te słowaNajpierw znaczenie; podaj obce słowo, najlepiej je wpisującPodawanie słowa podniosło więcej rodzajów wiedzy (Webb, 2009); to forma znika najszybciej (25,1% później)
Sprawdzian za dwa tygodnieWszystkie fiszki w jednej talii, codziennie po trochu zamiast wszystkiego ostatniego dniaRozłożenie w czasie wygrało z wkuwaniem u 90% uczących się (Kornell, 2009)
Słownictwo, które zostanie na miesiąceTrzymaj znane fiszki w obiegu, z odstępami, które ciągle rosnąDłuższe odstępy wygrywają w późniejszych testach (Kim & Webb, 2022); odkładanie znanych par kosztowało ponad połowę wyniku po tygodniu (Karpicke & Roediger, 2008)

To zastosowania powyższych badań, a nie przetestowany program: większość eksperymentów prowadzono na studentach i krótkich listach par słów. Kierunek każdego efektu się powtórzył; dokładne wielkości dla twoich słów będą inne.

Gdzie w tym jest LearnScreen

LearnScreen to aplikacja z fiszkami o nietypowym wyzwalaczu: fiszka pojawia się, gdy otwierasz aplikację, którą postanowiłeś zablokować. Robi to, co tabela wyżej zaleca dla przypominania i odstępów; czytanie i słuchanie nadal musisz zapewnić sobie gdzie indziej.

1

Fiszka, gdy sięgasz po telefon

LearnScreen blokuje wybrane przez ciebie aplikacje za pomocą Screen Time API od Apple. Otwarcie jednej z nich pokazuje fiszkę ze słowem i ukrytym tłumaczeniem: przypomnij je sobie, stuknij „Pokaż tłumaczenie”, a potem „Wiem” lub „Nie wiem”. W drugim trybie wybierasz właściwe tłumaczenie z dwóch opcji. Po odpowiedzi aplikacja odblokowuje się na 15 minut do kilku godzin, po czym znów się blokuje.

2

Znane słowa wracają później, a nie nigdy

Harmonogram to powtórki w odstępach według SM-2: słowo wraca po 1, 3 i 9 dniach, potem odstęp rośnie zgodnie ze współczynnikiem łatwości. Słowo, na które odpowiadasz dobrze, nie jest odkładane; wraca po dłuższym odstępie i uznaje się je za nauczone przy odstępie 21 dni.

3

Oba kierunki, z wpisywaniem lub wyborem

W powtórce w samej aplikacji wybierasz format odpowiedzi (wybór odpowiedzi, wpisywanie lub na zmianę) i kierunek (najpierw obce słowo, najpierw twój język lub mieszany), więc fiszki mogą trenować podawanie słowa, a nie tylko jego rozpoznawanie.

  • Jedenaście języków. Angielski, niemiecki, hiszpański, francuski, włoski, japoński, koreański, polski, brazylijski portugalski, rosyjski i chiński.
  • 1 080 słów w każdym języku. Wyselekcjonowane w 18 tematycznych taliach, plus tyle własnych słów, ile zechcesz dodać.
  • Offline, bez konta. Fiszki i blokowanie działają bez internetu; opcjonalna kopia zapasowa trafia do twojego własnego iCloud.
  • 7 dni za darmo. Potem LearnScreen to subskrypcja miesięczna albo roczna; App Store pokazuje cenę w twojej walucie.

Gdzie pojawiają się fiszki

Ekrany z aplikacji: fiszka na zablokowanej aplikacji, wybór aplikacji, wybór języka i twoje postępy.

Zablokowana aplikacja pokazująca fiszkę ze słówkiem zamiast feedu Wybór aplikacji i kategorii do zablokowania, aby każde otwarcie uruchamiało powtórkę Jedenaście języków dostępnych do nauki Ekran postępu ze słowami, które zebrały już wystarczająco dużo powtórek

Czytaj dalej

Najczęstsze pytania

Czy fiszki są lepsze od czytania w nauce słówek?
Dla formy i znaczenia wybranych słów tak: po celowej nauce uczący się pamiętali w późniejszych testach 39,4% znaczeń, wobec 6–17% nowych słów złapanych przy czytaniu lub słuchaniu (dwie metaanalizy Webba i współpracowników, 2020 i 2023, które nie są porównaniem na równych warunkach). Czytanie uczy tego, czego fiszki nie potrafią: jak słowo łączy się z innymi i do jakich sytuacji pasuje. Większość uczących się potrzebuje obu.
Ile fiszek dziennie powtarzać?
Żadne badanie nie podaje uniwersalnej liczby. Badania ustalają za to zasady: każda fiszka ma wracać w coraz dłuższych odstępach, a każda nowa fiszka to przyszłe powtórki. Sama wielkość talii niewiele zmieniała przy takich samych odstępach (Nakata & Webb, 2016), więc rozsądna dzienna liczba nowych fiszek, którą utrzymasz, wygrywa z dużą, którą porzucisz.
Fiszki papierowe czy w aplikacji – co lepsze?
Dla zapamiętania w jednej sesji różnica jest niewielka. Gdy studenci uczyli się słówek z papierowych fiszek albo jednej z kilku wersji cyfrowych, przypominanie, wysiłek umysłowy i zadowolenie były podobne (Sage et al., 2016). Praktyczna różnica to planowanie: aplikacja pilnuje, kiedy która fiszka ma wrócić, a właśnie to ludzie robią źle ręcznie (Wissman, Rawson & Pyc, 2012).
Dlaczego zapominam słówka, które na fiszkach znałem?
Zwykle dlatego, że fiszka przestała wracać albo sprawdzała tylko rozpoznawanie. Odłożenie fiszki po pierwszej dobrej odpowiedzi kosztuje najwięcej: odłożone pary spadły po tygodniu do około jednej trzeciej (Karpicke & Roediger, 2008). A podawanie słowa zanika szybciej niż rozpoznawanie, z 58,5% do 25,1% w późniejszych testach (Webb, Yanagisawa & Uchihara, 2020).
Fiszki z obcego języka na polski czy odwrotnie?
Zależy od celu, a najlepiej w obie strony. W badaniu Webba (2009) z japońskimi uczniami angielskiego podawanie angielskiego słowa na podstawie znaczenia dało większe przyrosty w pisowni, użyciu gramatycznym i znaczeniu, a rozpoznawanie angielskiego słowa wygrało tylko w rozpoznawaniu znaczenia. Jeśli chcesz mówić lub pisać danym słowem, ćwicz jego podawanie.
Czy wkuwanie fiszek wieczorem przed sprawdzianem działa?
Gorzej niż rozłożenie tych samych powtórek. W eksperymentach Kornella (2009) rozłożenie w czasie wygrało z wkuwaniem w teście końcowym, i to u 90% uczestników, choć większość po pierwszej sesji sądziła odwrotnie. Wkuwanie może przeprowadzić cię przez sprawdzian następnego ranka; potem słowa znikają znacznie szybciej.

Źródła

  1. Webb, S., Yanagisawa, A., & Uchihara, T. (2020). How effective are intentional vocabulary-learning activities? A meta-analysis. The Modern Language Journal, 104(4), 715–738. DOI
  2. Webb, S., Uchihara, T., & Yanagisawa, A. (2023). How effective is second language incidental vocabulary learning? A meta-analysis. Language Teaching, 56(2), 161–180. DOI
  3. Karpicke, J. D., & Roediger, H. L. (2008). The critical importance of retrieval for learning. Science, 319(5865), 966–968. DOI
  4. Kornell, N. (2009). Optimising learning using flashcards: Spacing is more effective than cramming. Applied Cognitive Psychology, 23(9), 1297–1317. DOI
  5. Kornell, N., & Bjork, R. A. (2008). Optimising self-regulated study: The benefits—and costs—of dropping flashcards. Memory, 16(2), 125–136. DOI
  6. Kim, S. K., & Webb, S. (2022). The effects of spaced practice on second language learning: A meta-analysis. Language Learning, 72(1), 269–319. DOI
  7. Nakata, T., & Webb, S. (2016). Does studying vocabulary in smaller sets increase learning? The effects of part and whole learning on second language vocabulary acquisition. Studies in Second Language Acquisition, 38(3), 523–552. DOI
  8. Webb, S. (2009). The effects of receptive and productive learning of word pairs on vocabulary knowledge. RELC Journal, 40(3), 360–376. DOI
  9. Wissman, K. T., Rawson, K. A., & Pyc, M. A. (2012). How and when do students use flashcards? Memory, 20(6), 568–579. DOI
  10. Dunlosky, J., Rawson, K. A., Marsh, E. J., Nathan, M. J., & Willingham, D. T. (2013). Improving students’ learning with effective learning techniques. Psychological Science in the Public Interest, 14(1), 4–58. DOI
  11. Sage, K., Rausch, J., Quirk, A., & Halladay, L. (2016). Pacing, pixels, and paper: Flexibility in learning words from flashcards. Journal of Information Technology Education: Research, 15, 431–456. DOI

Trzy ograniczenia tych liczb. Większość eksperymentów prowadzono na studentach i krótkich listach par słów, z testami po dniach lub tygodniach, a nie latach. Metaanalizy nauki celowej i mimochodem mierzą różne rzeczy, więc ich porównanie pokazuje kierunek, a nie stosunek. A Kornell (2009) użył angielskiego słownictwa z GRE zamiast języka obcego. Tam, gdzie ta strona zamienia wynik w radę, jest to nasz wniosek.

Niech fiszki same cię znajdą.

LearnScreen stawia fiszkę ze słowem przed wybranymi przez ciebie aplikacjami, więc powtórki, których wymaga nauka w odstępach, odbywają się w chwilach, które i tak spędzasz z telefonem.

Pobierz z App Store